onze eerste wandeldag samen..
Blijf op de hoogte en volg Kitty
03 Juni 2017 | Italië, Pelago
Vanmorgen waren we mooi op tijd wakker, en voordat we aan het ontbijt waren, hadden we de rugzakken al gepakt. Het was een ontbijt met liefde gemaakt door een hele lieve mevrouw.
Mijn schoenen maken wat geluid bij het lopen, maar we kunnen niet vinden wat het is. In het huis waren marmeren vloeren, ze zei al; look here I come.
Was ook wel lachwekkend.
We vertrokken vanuit ons hotel, om Florence uit te lopen, en daar ging wel wat tijd inzitten. We moesten goed de app volgen, en veel stoplichten en onduidelijke straatjes bevorderen dat het even duurt voor we eruit zijn.
Maar vlak ervoor zie ik een kerk, dus daar even naar binnen, voor een kaarsje en een gebed uit dankbaarheid. Er komt een man naar ons toe die nieuwsgierig is welke voetreis we aan het maken zijn. We hebben een leuk gesprek, en zijn een stempel van de kerk rijker.
Daarna het buitengebied in richting het eerste dorpje. Kan helaas de naam niet nakijken, onze gastheer heeft vanavond ons boekje te leen. Die is heel enthousiast over wat we aan het doen zijn.
In het dorpje nemen we onze rust met koffie en lekker fris drinken. Nog een banaan, en dan verder.
Het is dalen en stijgen, en we genieten van de mooie natuur en uitzichten. We komen nog wat dorpjes door en de laatste 5 km tot Pontassieve nemen we de trein.
Als we in Pontassieve, aankomen ontdekken we dat we nergens kunnen eten, dus naar de supermarkt , want onze B&B van vanavond heeft geen restaurant in de buurt. We zijn moe, en het is heel warm. We moeten nog 6 km, zegt de app, veel langs een grote weg.
Voor Tineke is het ook haar eerste dag, en dan moet je toch ook wennen aan je rugzak etc.
Er gaat ook een bus en het is al 16.00, dus we nemen die optie, het moet leuk blijven.
Eenmaal in de bus volgt Tineke de app. Mam, je moet nu op de stopknop drukken we moeten er zo uit. Uiteindelijk druk ik 4x, maar de bus dendert maar door zo het dorp uit. Tineke rent naar voren, maar de buschauffeur verstaat geen Engels. Gelukkig helpt een mevrouw haar, en zo worden we, 2 kilometer buiten het dorp uitgezet op een drukke straat.
Tineke is laaiend, maar dat is goed voor de adrenaline , want in marstempo lopen we terug.
Hevig bezweet komen we op ons slaapadres. We worden vriendelijk ontvangen, met een cappuccino, en krijgen een hele mooie kamer. Het is een oud huis, die liefdevol is ingericht .
Boven kun je met een smal wenteltrapje naar het dakterras . Heerlijk voor onze was, en nu vanavond om er heerlijk te zitten. De eigenaar komt nog even langs en geniet ervan dat wij het hier zo geweldig vinden.
Mam, we hebben 15 km gelopen, zegt Tineke, die het wel bij houdt en volop aan het plannen is. Morgen zitten we op een afgelegen plek, dus heeft ze al geregeld dat we opgehaald worden in een dorp er vlak bij. We vullen elkaar aan, ben zo super blij dat ze er is ...
Mijn schoenen maken wat geluid bij het lopen, maar we kunnen niet vinden wat het is. In het huis waren marmeren vloeren, ze zei al; look here I come.
Was ook wel lachwekkend.
We vertrokken vanuit ons hotel, om Florence uit te lopen, en daar ging wel wat tijd inzitten. We moesten goed de app volgen, en veel stoplichten en onduidelijke straatjes bevorderen dat het even duurt voor we eruit zijn.
Maar vlak ervoor zie ik een kerk, dus daar even naar binnen, voor een kaarsje en een gebed uit dankbaarheid. Er komt een man naar ons toe die nieuwsgierig is welke voetreis we aan het maken zijn. We hebben een leuk gesprek, en zijn een stempel van de kerk rijker.
Daarna het buitengebied in richting het eerste dorpje. Kan helaas de naam niet nakijken, onze gastheer heeft vanavond ons boekje te leen. Die is heel enthousiast over wat we aan het doen zijn.
In het dorpje nemen we onze rust met koffie en lekker fris drinken. Nog een banaan, en dan verder.
Het is dalen en stijgen, en we genieten van de mooie natuur en uitzichten. We komen nog wat dorpjes door en de laatste 5 km tot Pontassieve nemen we de trein.
Als we in Pontassieve, aankomen ontdekken we dat we nergens kunnen eten, dus naar de supermarkt , want onze B&B van vanavond heeft geen restaurant in de buurt. We zijn moe, en het is heel warm. We moeten nog 6 km, zegt de app, veel langs een grote weg.
Voor Tineke is het ook haar eerste dag, en dan moet je toch ook wennen aan je rugzak etc.
Er gaat ook een bus en het is al 16.00, dus we nemen die optie, het moet leuk blijven.
Eenmaal in de bus volgt Tineke de app. Mam, je moet nu op de stopknop drukken we moeten er zo uit. Uiteindelijk druk ik 4x, maar de bus dendert maar door zo het dorp uit. Tineke rent naar voren, maar de buschauffeur verstaat geen Engels. Gelukkig helpt een mevrouw haar, en zo worden we, 2 kilometer buiten het dorp uitgezet op een drukke straat.
Tineke is laaiend, maar dat is goed voor de adrenaline , want in marstempo lopen we terug.
Hevig bezweet komen we op ons slaapadres. We worden vriendelijk ontvangen, met een cappuccino, en krijgen een hele mooie kamer. Het is een oud huis, die liefdevol is ingericht .
Boven kun je met een smal wenteltrapje naar het dakterras . Heerlijk voor onze was, en nu vanavond om er heerlijk te zitten. De eigenaar komt nog even langs en geniet ervan dat wij het hier zo geweldig vinden.
Mam, we hebben 15 km gelopen, zegt Tineke, die het wel bij houdt en volop aan het plannen is. Morgen zitten we op een afgelegen plek, dus heeft ze al geregeld dat we opgehaald worden in een dorp er vlak bij. We vullen elkaar aan, ben zo super blij dat ze er is ...
-
03 Juni 2017 - 21:21
Rita:
Hoi hoi, wat klinkt dit heerlik zo fijn samen!
Volgens mij zijn jullie wel aan elkaar gewaagd!
Je vult elkaar aan!
Moeder/ dochter geniet maar lekker,
Mooi land heerlijke sfeer, goede koffie en heerlijk Italiaans ijs!
Meer heeft een mens niet nodig toch??
Oke af en toe een goed bed..is ook heel belangrijk!
Jullie zijn kanjers!
liefs van Rita -
03 Juni 2017 - 22:19
Zus Ria:
Dag meiden, wat fijn dat het zo lekker gaat. Vele wegen leiden naar Rome en jullie vinden de weg samen wel. Dikke kus Ria -
04 Juni 2017 - 09:10
Liesbeth:
hallo dames fijn om te horen kitty dat tineke er is en de planner is geworden dat is natuurlijk gemakkelijk voor je geniet ervan wat je nu heb kunnen ze niet meer afnemen groetjes
-
04 Juni 2017 - 12:20
Jos Heinink:
Dag Kitty en Tineke, wat fijn dat je nu gezelschap hebt van je dochter. Heel bijzonder.
Je hebt al heel wat obstakels overwonnen op je wandeltocht naar ROME.
Rome komt nou echt dichterbij. Geweldig wat jullie doen en wij kunnen genieten van jou mooie verhalen en foto`s. Het is ook volop zomer in Beuningen en gisterochtend was het lekker druk toen ik bij de VVV zat.
Met Pasen wilde ik al reageren......nu is het inmiddels Pinksteren geworden...er werd vanmorgen weer mooi gezongen in de kerk. Voor jullie brandt ook een kaarsje, sterkte en geniet ook vooral van jullie verdere tocht samen. We blijven jullie volgen. Groetjes Hans en Jos.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
