Gezellig met zijn tweetjes...
Door: Kitty
Blijf op de hoogte en volg Kitty
02 Juni 2017 | Italië, Bologna
Vanmorgen voor het laatst, alleen ontbijten. Het is fijn, maar ook raar dat ik straks weer samen met iemand mijn dag ga delen. Als je 9 weken alleen bent, maak je elke beslissing en elke stap zelf.
Vanaf vandaag komt Tineke erbij, dus gaan we samen plannen en lopen.
We hebben al eerder samen gelopen, van Porto naar Santiago, dus weten wat we aan elkaar hebben.
En daar zit je dan al om 10.30 op het vliegveld van Bologna, terwijl je dochter nog op het vliegveld in Eindhoven zit.
Ik zit al bij de kant van de arrivals , en het is net of je naar het programma Hello Goodbye, zit te kijken.
De koffie smaakt prima, en heb genoeg te zien.
Had nog wel eerst Bologna in kunnen gaan, maar het is warm en met je rugzak, is het ook niet praktisch, om overal naar binnen te gaan.
Ongemerkt gaat de tijd voorbij, en om 14.45, sta ik te wachten bij de deuren. Hoor geregeld Nederlands, maar nog geen Tineke.
Eerst kom nog Roy Donders naar buiten, en doet gauw zijn zonnebril op, je zou hem toch herkennen...geen mens gunt hem een blik waardig....
Daar is ze dan, wat ben ik blij. Ik geef haar een dikke knuffel,want al zijn ze al volwassen, ze ruiken en voelen zo goed, als iets wat bij je hoort.
Samen eerst wat drinken en daarna met de bus terug naar Bologna.
Vandaar pakken we de trein naar Florence. Het is druk overal, en dan horen we van het loket, dat morgen bijna iedereen vrij is.
Morgen is het een feestdag in Italie, de Festa della Repubblica. Op deze datum is in 1949, door de bevolking een republiek gekozen en de monarchie verbannen...
In de trein besluiten we nog een dagje langer te blijven. Tineke heeft tot gisteren gewerkt en het is beter om een uitgeruste start te maken.
Dus nog snel gekeken of er wat betaalbaars bij zat en gelukkig hebben we nog een plekje..
Vanavond heerlijk samen gegeten, en nog een terrasje gepakt. We hebben de Dom van Florence al gezien, en keken onze ogen uit.
We kwamen een steegje uit, en daar was hij recht voor ons. Prachtig om te zien!
Het was een fijn begin samen, en voelt goed..
Vanaf vandaag komt Tineke erbij, dus gaan we samen plannen en lopen.
We hebben al eerder samen gelopen, van Porto naar Santiago, dus weten wat we aan elkaar hebben.
En daar zit je dan al om 10.30 op het vliegveld van Bologna, terwijl je dochter nog op het vliegveld in Eindhoven zit.
Ik zit al bij de kant van de arrivals , en het is net of je naar het programma Hello Goodbye, zit te kijken.
De koffie smaakt prima, en heb genoeg te zien.
Had nog wel eerst Bologna in kunnen gaan, maar het is warm en met je rugzak, is het ook niet praktisch, om overal naar binnen te gaan.
Ongemerkt gaat de tijd voorbij, en om 14.45, sta ik te wachten bij de deuren. Hoor geregeld Nederlands, maar nog geen Tineke.
Eerst kom nog Roy Donders naar buiten, en doet gauw zijn zonnebril op, je zou hem toch herkennen...geen mens gunt hem een blik waardig....
Daar is ze dan, wat ben ik blij. Ik geef haar een dikke knuffel,want al zijn ze al volwassen, ze ruiken en voelen zo goed, als iets wat bij je hoort.
Samen eerst wat drinken en daarna met de bus terug naar Bologna.
Vandaar pakken we de trein naar Florence. Het is druk overal, en dan horen we van het loket, dat morgen bijna iedereen vrij is.
Morgen is het een feestdag in Italie, de Festa della Repubblica. Op deze datum is in 1949, door de bevolking een republiek gekozen en de monarchie verbannen...
In de trein besluiten we nog een dagje langer te blijven. Tineke heeft tot gisteren gewerkt en het is beter om een uitgeruste start te maken.
Dus nog snel gekeken of er wat betaalbaars bij zat en gelukkig hebben we nog een plekje..
Vanavond heerlijk samen gegeten, en nog een terrasje gepakt. We hebben de Dom van Florence al gezien, en keken onze ogen uit.
We kwamen een steegje uit, en daar was hij recht voor ons. Prachtig om te zien!
Het was een fijn begin samen, en voelt goed..
-
02 Juni 2017 - 12:59
Jocit:
Hallo Kitty,
Ik ( annie sijtsma) volg je nog steeds op je wandeltocht naar Rome. Iedere week krijg ik van mijn kleindochter een uitgeprint verslag. Ik vind het knap wat je doet, want ik heb ook gelopen, in mijn droom. Ik had geen bed en ben gestrand in het gras! Veel plezier en succes.
Kusje van Annie Sijtsma. XX -
02 Juni 2017 - 14:34
Yvette:
Heeeey hallootjes saampjes.....wens jullie vanuit Ulft veel wandelplezier en een mooie tijd samen
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
