Heimwee..
Door: Kitty
Blijf op de hoogte en volg Kitty
27 Mei 2017 | Italië, Leifers
Goed geslapen begon ik aan mijn dag, en aan het ontbijt nodigde een Zwitsers echtpaar mij uit bij hun te komen zitten. U zit zo alleen, vonden ze. Dat was inderdaad gezelliger om de dag te beginnen.
Al vrij vroeg vertrok ik naar Bolzano, maar de bus zat ook al vol. Het is markt vandaag. Het valt me op dat de ouderen, allemaal staan, en de jeugd blijft zitten.
Ouderen slecht ter been, komen de bus binnen. Hier is een bejaardenhuis vertelt een vrouw, en ze gaan allemaal naar de markt. Maar de jongeren blijven gewoon zitten.
Dat is bij ons een ongeschreven wet vertel ik, een teken van fatsoen. Ik heb in Nederland weleens meegemaakt dat de buschauffeur, het verzoek om plaats te maken weleens omriep.
Nee, hier is dat niet zo, en het wordt alleen maar erger, zegt de vrouw. Dan vraagt ze wat ik alleen hier doe, en vertel mijn verhaal. De 2 oude dames, die bij ons zitten, luisteren mee. Ze vinden het geweldig, maar mis je je thuis niet, vragen ze. Ik antwoord, dat ik dat zeker doe..
Als we de bus uitstappen, zeggen we elkaar gedag en ga ik verder over de markt. Wat is het al druk in de stad. Merk dat ik die mensenmassa even niet ben gewend.
Ga dan ook even in het park zitten, om bij te komen.
Koop daarna wat doucheschuim en deodorant en een 3/4 broek, omdat het nu toch echt wel warm wordt. Vandaag gaf de thermometer in de stad al 38 graden aan
Daarna nog even in de Dom gekeken en mijn momentje genomen.
Maar hoe meer de dag vorderde, hoe meer ik me niet lekker voelde. Was moe, had hoofdpijn en dat op een rustdag.
Toen ik moest gaan eten, zat ik op het balkon, en dacht, wat is er toch met me. Ik moet toch heel gelukkig zijn, met dit mooie uitzicht, fijne kamer en dat ik hier mag zijn.
Toen kwamen de watermannen, en wist ik dat bijna 9 weken alleen, alles alleen plannen, indrukken met niemand delen, alleen aan tafel zitten, me even teveel was.
Dat je kind over een paar dagen bij je is, doet me dat beseffen.
Had vanmiddag alles klaar gemaakt voor de laatste dagen hier, de overnachtingen, treinreis en voor de eerste 2 overnachtingen daar. Momenteel een heel gedoe, met al die volle hotels, en eigenlijk geef ik toe, dat die dagen ik wel ga genieten, maar in mijn hoofd een klein beetje aftel.
Ik ben geen einzelganger, ik ben een mensenmens. Heb altijd graag mensen om me heen, en even alleen is wel fijn, maar ik wat ben ik blij, dat ik over een paar dagen, samen ontbijt, samen wandelen en indrukken delen, alleen al dat woord... samen!
Al vrij vroeg vertrok ik naar Bolzano, maar de bus zat ook al vol. Het is markt vandaag. Het valt me op dat de ouderen, allemaal staan, en de jeugd blijft zitten.
Ouderen slecht ter been, komen de bus binnen. Hier is een bejaardenhuis vertelt een vrouw, en ze gaan allemaal naar de markt. Maar de jongeren blijven gewoon zitten.
Dat is bij ons een ongeschreven wet vertel ik, een teken van fatsoen. Ik heb in Nederland weleens meegemaakt dat de buschauffeur, het verzoek om plaats te maken weleens omriep.
Nee, hier is dat niet zo, en het wordt alleen maar erger, zegt de vrouw. Dan vraagt ze wat ik alleen hier doe, en vertel mijn verhaal. De 2 oude dames, die bij ons zitten, luisteren mee. Ze vinden het geweldig, maar mis je je thuis niet, vragen ze. Ik antwoord, dat ik dat zeker doe..
Als we de bus uitstappen, zeggen we elkaar gedag en ga ik verder over de markt. Wat is het al druk in de stad. Merk dat ik die mensenmassa even niet ben gewend.
Ga dan ook even in het park zitten, om bij te komen.
Koop daarna wat doucheschuim en deodorant en een 3/4 broek, omdat het nu toch echt wel warm wordt. Vandaag gaf de thermometer in de stad al 38 graden aan
Daarna nog even in de Dom gekeken en mijn momentje genomen.
Maar hoe meer de dag vorderde, hoe meer ik me niet lekker voelde. Was moe, had hoofdpijn en dat op een rustdag.
Toen ik moest gaan eten, zat ik op het balkon, en dacht, wat is er toch met me. Ik moet toch heel gelukkig zijn, met dit mooie uitzicht, fijne kamer en dat ik hier mag zijn.
Toen kwamen de watermannen, en wist ik dat bijna 9 weken alleen, alles alleen plannen, indrukken met niemand delen, alleen aan tafel zitten, me even teveel was.
Dat je kind over een paar dagen bij je is, doet me dat beseffen.
Had vanmiddag alles klaar gemaakt voor de laatste dagen hier, de overnachtingen, treinreis en voor de eerste 2 overnachtingen daar. Momenteel een heel gedoe, met al die volle hotels, en eigenlijk geef ik toe, dat die dagen ik wel ga genieten, maar in mijn hoofd een klein beetje aftel.
Ik ben geen einzelganger, ik ben een mensenmens. Heb altijd graag mensen om me heen, en even alleen is wel fijn, maar ik wat ben ik blij, dat ik over een paar dagen, samen ontbijt, samen wandelen en indrukken delen, alleen al dat woord... samen!
-
27 Mei 2017 - 21:47
Dieuwke:
Nog even doorbijten! Denk aan je en leef met je mee. X -
27 Mei 2017 - 22:24
Ritawestendorp:
Hallo Kitty,
Heimwee ja best begrijpelijk na zoveel weken,
goed dat je ook dit durft te benoemen.
En uitzien naar de komende nieuwe periode samen met Tineke.
Heerlijk vooruitzicht!
Lieve groetjes van Rita -
28 Mei 2017 - 08:16
Liesbeth:
ik zit hier met tranen in de ogen en denk meisje dat je zo ver al gered heb helemaal alleen fijn dat tineke kom kun je alles bijkletsen en dan red je het wel groetjes en een knuffel
-
28 Mei 2017 - 11:54
Engelien:
Hallo Kitty
De groetjes nog van P. Jacobs uit de Lutte...
Vanmorgen samen voorgegaan tijdens de mis. Ik heb hem je reisverslag gegevens doorgegeven ; Nu kan en wil hij je ook volgen...
Je schrijft zo spontaan en puur ! en kan me eigenlijk niet voorstellen dat je je door al je ontmoetingen met al die verschillende mensen , zo voelt..
Het lijkt door je verslag, dat je nooit alleen bent..maar dat ben je natuurlijk wel , doordat je steeds verder loopt.
Tja...al die gevoelens komen er gewoon bij , en je bent je meer dan ooit zo bewust van je zelf..
Maar je zult vandaag vast weer een Liefdevolle ontmoeting hebben En voelen dat je eigenlijk nooit alleen bent met z,n groot vertrouwen in God en je beschermengel om je heen.En alleen door dit gevoel van heimwee, kun je ervaren hoe fijn het is mensen om je heen te hebben.
Zonder donker kun je het licht niet zien !
Je bent al ver over de helft en je lieve Tinneke is onderweg...
Hopelijk gaat het met Anne ook goed...en je zoon ook natuurlijk !
Zal vandaag eens een kaarsje voor jou ..en je gezin op steken.
De clienten vragen wel eens of je nog niet door al je centjes aan ansichtkaartjes en kaarsjes heen bent.
Dan zeg ik ; bij Kitty komt op deze reis.. Alles goed.. !
Daar.. heb ik dan weer het volste vertrouwen in..
Heel veel liefs ; Engelien. -
28 Mei 2017 - 12:50
Renata Dijkstra:
Lieve Kitty,
Daarom even een groet uit Nijmegen voor jou. Jij en Anne zover bij elkaar vandaan maar ook bij de kinderen vandaan, bij ons vandaan.
Hier is het ook warm. Als ik in de zon zit wordt de rolstoel kokend heet, dus ik verdwijn of naar de schaduw of naar binnen. Zelfs buiten koffie drinken met onze gemeente zat er vandaag niet in. De oudere mensen krijgen het dan te benauwd. Maar wat zullen we mopperen na al die koude weken...
Ik wens je van hier uit een gezegende Zondag verder. Zet hem op, het gaat je lukken!
Liefs
Renata
-
28 Mei 2017 - 19:17
Kitty Dijkstra-Peters:
Dankjewel allemaal voor de lieve woordjes. Was vanmorgen niet zo leuk begonnen, maar zag onderweg deze reacties, en dat doet je goed. Gaat weer een stuk beter met me, liefs xxx
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
