Voorlopig de laatste zonnestraaltjes
Door: Kitty
Blijf op de hoogte en volg Kitty
24 April 2017 | Duitsland, Dinkelsbühl
Vandaag had ik geen lange route, en dat vonden mijn voeten wel fijn. Het was even protesteren, toen ik ze aandeed, maar eenmaal warm gelopen ging het weer prima.
Besloot nog even Feuchtwangen in te gaan. Ik had er gisteren niets meer van gezien, en moest ook wat boodschappen doen.
Bij de kerk stond dat er een Luther expositie was, en ben maar eens gaan kijken.
Luther loopt als ware mee op mijn pad, nadat mijn aandacht werd getrokken in Worms, wat betreft zijn 500ste jubileumjaar, zie ik inderdaad steeds meer tentoonstellingen, en worden theaterstukken opgevoerd en vorige week zag ik nog een documentaire.
Ik kom steeds meer te weten, fijn dat deze weg, ook op alle fronten leerzaam is. De koster zei, in ieder geval heb je een ding gemeen, ook hij is naar Rome gelopen. Tja, denk ik dan, op sandalen in de winter, respect. Weet niet of ik nog meer zie, maar ga me er wel in verdiepen. Iets zegt me, door het af en toe te zien op mijn weg, om er iets meer van te gaan lezen.
Op deze weg wordt ik geleid, krijg veel momenten om over na te denken. Door het vele alleen zijn, denk ik veel over mijn leven na. Je neemt afstand, en je krijgt weer de andere facetten in beeld.
Het hele dag buiten zijn, en steeds langzaam door de natuur gaan, doet iets met je. Er komt een soort rust over me..
De herinneringen ontvouwen zich vanzelf, en je neemt de achterliggende jaren als een film door.
Er komen belangrijke dingen voorbij, zelfs van mijn allervroegste jeugd, waarvan ik dacht , dat ik ze vergeten was.
Mijn hoofd raakt leeg, om weer nieuwe ervaringen op te doen. De weg doet me goed. Ook de ontmoetingen, geven je een zelfreflectie. Wat doe ik goed, wat kan minder, waar worstel ik nog mee, om uiteindelijk toch vaak weer tevreden mijn tocht te eindigen.
Ben vaak moe, mijn voeten doen soms pijn, en het weer goed aankomen, geeft me dat zelfvertrouwen, wat me sterk en dankbaar maakt.
Dat is even wat anders, maar mijn dag begon ook met mooie gedichten, kindertekeningen, en spreuken, waar ik al denkend mijn naar Dinkelbuhl bracht.
Het was nog prachtig weer vandaag, en als ik de weermannen moet gaan geloven, moet ik deze week nog door een winters landschap, dus genoten.
Wel ben ik erachter dat ik mijn gidsje goed in de gaten moet houden , in het begin als ik de stad of dorp uit ga. Er staan n.l. ook bordjes voor fietsers, dus opletten.
Dinkelsbuhl is erg mooi, heeft dezelfde uitstraling als Rothenburg, alleen hier is het rustiger, en de enige japanner die ik heb gezien was in het hotel, die vroeg hoe laat het ontbijt was..
Nog wat kaartjes gekocht, en hoop er vanavond nog wat te schrijven.
Morgen, maar afwachten, want het is een lange route...
Besloot nog even Feuchtwangen in te gaan. Ik had er gisteren niets meer van gezien, en moest ook wat boodschappen doen.
Bij de kerk stond dat er een Luther expositie was, en ben maar eens gaan kijken.
Luther loopt als ware mee op mijn pad, nadat mijn aandacht werd getrokken in Worms, wat betreft zijn 500ste jubileumjaar, zie ik inderdaad steeds meer tentoonstellingen, en worden theaterstukken opgevoerd en vorige week zag ik nog een documentaire.
Ik kom steeds meer te weten, fijn dat deze weg, ook op alle fronten leerzaam is. De koster zei, in ieder geval heb je een ding gemeen, ook hij is naar Rome gelopen. Tja, denk ik dan, op sandalen in de winter, respect. Weet niet of ik nog meer zie, maar ga me er wel in verdiepen. Iets zegt me, door het af en toe te zien op mijn weg, om er iets meer van te gaan lezen.
Op deze weg wordt ik geleid, krijg veel momenten om over na te denken. Door het vele alleen zijn, denk ik veel over mijn leven na. Je neemt afstand, en je krijgt weer de andere facetten in beeld.
Het hele dag buiten zijn, en steeds langzaam door de natuur gaan, doet iets met je. Er komt een soort rust over me..
De herinneringen ontvouwen zich vanzelf, en je neemt de achterliggende jaren als een film door.
Er komen belangrijke dingen voorbij, zelfs van mijn allervroegste jeugd, waarvan ik dacht , dat ik ze vergeten was.
Mijn hoofd raakt leeg, om weer nieuwe ervaringen op te doen. De weg doet me goed. Ook de ontmoetingen, geven je een zelfreflectie. Wat doe ik goed, wat kan minder, waar worstel ik nog mee, om uiteindelijk toch vaak weer tevreden mijn tocht te eindigen.
Ben vaak moe, mijn voeten doen soms pijn, en het weer goed aankomen, geeft me dat zelfvertrouwen, wat me sterk en dankbaar maakt.
Dat is even wat anders, maar mijn dag begon ook met mooie gedichten, kindertekeningen, en spreuken, waar ik al denkend mijn naar Dinkelbuhl bracht.
Het was nog prachtig weer vandaag, en als ik de weermannen moet gaan geloven, moet ik deze week nog door een winters landschap, dus genoten.
Wel ben ik erachter dat ik mijn gidsje goed in de gaten moet houden , in het begin als ik de stad of dorp uit ga. Er staan n.l. ook bordjes voor fietsers, dus opletten.
Dinkelsbuhl is erg mooi, heeft dezelfde uitstraling als Rothenburg, alleen hier is het rustiger, en de enige japanner die ik heb gezien was in het hotel, die vroeg hoe laat het ontbijt was..
Nog wat kaartjes gekocht, en hoop er vanavond nog wat te schrijven.
Morgen, maar afwachten, want het is een lange route...
-
25 April 2017 - 07:44
Gerda:
Hallo Kitty,
Prachtige verhalen en foto's. Lees elke dag je reisverslag, erg mooi . Wat zie je veel en inderdaad veel tijd om na te denken. Ik hoop dat de weergoden het mis hebben. Heel veel succes verder, geniet ervan.
Lieve groetjes, Gerda -
25 April 2017 - 17:34
Angelique :
Hey Kitty.
Geweldig en wat gaat het goed. Leuk om je verhalen weer te lezen en een klein beetje jaloers maar ik zou het echt nooooooit kunnen. Super!!!
Gr. Angelique Laarhuis -
25 April 2017 - 21:59
Mariette:
Beste Kitty, ik volg je verslagen met veel plezier. Ik vind je superstoer hoe je alles aanpakt en hoe je je eigen keuzes maakt. De komende jaren wil ik meelezen met Romewandelaars, en wie weer, als ik later groot ben (lees: als de kinderen groter zijn) wil ik het ook gaan doen. Je inspireert enorm!
Heel veel succes, ook met de koudere dagen die eraan komen.
Mariette
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
