Toch wel een speciale 57e verjaardag...
Door: Kitty
Blijf op de hoogte en volg Kitty
09 April 2017 | Duitsland, Nierstein
Ik ben al vroeg op vandaag, het gaat warm worden, dus op tijd weg. Maar eerst allemaal lieve felicitaties, die vannacht al via de whattsapp naar mij toe zijn gezonden.
Anne en andere familieleden waren er al vroeg bij vannacht, dus eerst maar bedanken. Dan heb ik nog even contact via de whatsapp met Anne, fijn dat het allemaal zo kan tegenwoordig.
Douchen, ontbijtje op mijn balkonnetje, rugzak inpakken en wegwezen, ik zie de zon al komen.
Beneden wacht me een verassing, en staat kaffee mit kuchen voor me klaar. De eigenaresse, Brunhilde, heeft omdat ik jarig ben, dit als goed begin voor deze dag gemaakt.
Ik zeg dat ik de bus naar Mainz wil hebben, nou zegt ze dan ga maar gerust zitten, die komt pas over een half uur, het is n.l. zondag.
Ondertussen, verteld de telefoon dat er berichtjes binnen komen. Van mijn collega Engelien komt een filmpje binnen, samen met Truus, een cliënt van mij. Ze willen me op deze manier feliciteren. Het ontroerd me, en Brunhilde en ik kijken hem nog een keer.
Dan wordt het tijd mijn rugzak te pakken, en afscheid te nemen. Ik bedank haar met een doosje chocolade voor de goede zorgen, dit zijn van die plekken, die vergeet je nooit.
Mainz is ongeveer 8 km hier vandaan, en inderdaad in nog een 15 minuten, sta ik bij het treinstation.
Het is ontzettend druk met mensen met wandeloutfit en rugzakjes, en hoor al gemopper dat ze allemaal niet mee kunnen in de trein.
Een man zegt tegen mij: Als u naar Oppenheim wilt, nou vergeet het maar. Ik vertel dat dit niet mijn bedoeling is, maar waarom toch die drukte.
Het is het jaarlijkse Wein wanderung in Oppenheim. Ongeveer een route van 8 km lopen langs de wijnvelden, waar je tevens wijn en eten krijgt aangeboden. Alleen trekt het dit jaar veel mensen , met dit mooie weer. Tja en als je dan niet meer in de trein kunt..
Gelukkig heb ik dat probleem niet. Pak mijn wandelapp en ga zo snel mogelijk richting Rijn. Kom weer langs rustige plaatsjes waar de zondagrust heerst. Al gauw ga ik in stijgende lijn naar boven de wijnvelden in. Dat moet ook wel, want langs de Rijn, loopt een drukke weg en daarna weer treinrails.
Het is prachtig, maar wel weinig wandelaars, die zitten vast aan de wijn in Oppenheim. Wel veel fietsers vandaag, en bij even rust, hoor ik dat er nog vele proberen om er met de fiets te komen, moet dus toch wel heel special zijn.
Ik ga verder en ruik eindelijk de bloesems. De verkoudheid heeft lang geduurd. De familieverpakking papierenzakdoekjes met 15 pakjes, die ik nog kocht in de Eiffel zijn compleet gebruikt.
Maar vandaag dus ruik ik ze ,en geniet ervan. Nog even, en dan is dat ook voorbij, ik kom al geregeld in een blaadjes regen van bloesems.
Ik stap lekker door, het weer is super en af en toe heb ik de mogelijkheid om in de schaduw te lopen, en dat is ook wel lekker.
Halverwege de middag kom ik aan in mijn hotel "Zum Kueferschenke"in Nierstein. Het wordt gerund door een Turks echtpaar, die mij vriendelijk verwelkomen. Bij het paspoort aanreiken, ziet ze dat ik jarig ben vandaag.
Ze neemt me mee naar haar mooiste kamer met balkon, en mag hem hebben voor dezelfde prijs als de eenpersoonskamer. Het is rustig, dus geen probleem.
De kamer is prachtig, en met het mooie weer is het ook heerlijk om op een balkon te kunnen zitten.
Anne belt nog even, ik moet maar een lekker wijntje nemen vanavond. Fijn om even zijn stem te horen. Het is in Mali erg warm en stoffig, maar ook merk je dat het goed met hem gaat, en dat doet goed.
Daarna belt buurman Gait, en dat is even gezellig bijpraten. Het gaat gelukkig goed met hem, hij heeft dan ook genoeg gehad de laatste tijd. Doordat hij zo ziek is geweest, werd ik mantelzorger voor hem, en de band is daardoor sterker en goed geworden. Ach , is het niet beter een goede buur...
Daarna iedereen proberen te bedanken voor hun felicitaties, fijn om te weten, dat je zo rijk bent aan zoveel lieve mensen om je heen.
Ik heb vanavond Turkse kippensoep en een vleesgerecht met brood gegeten, was erg lekker.
Nu zit ik weer op mijn balkonnetje, het weer is nog heerlijk.
Straks alles voor morgen regelen, en weer lekker op tijd naar bed, ben tenslotte een jaartje ouder vandaag...
Anne en andere familieleden waren er al vroeg bij vannacht, dus eerst maar bedanken. Dan heb ik nog even contact via de whatsapp met Anne, fijn dat het allemaal zo kan tegenwoordig.
Douchen, ontbijtje op mijn balkonnetje, rugzak inpakken en wegwezen, ik zie de zon al komen.
Beneden wacht me een verassing, en staat kaffee mit kuchen voor me klaar. De eigenaresse, Brunhilde, heeft omdat ik jarig ben, dit als goed begin voor deze dag gemaakt.
Ik zeg dat ik de bus naar Mainz wil hebben, nou zegt ze dan ga maar gerust zitten, die komt pas over een half uur, het is n.l. zondag.
Ondertussen, verteld de telefoon dat er berichtjes binnen komen. Van mijn collega Engelien komt een filmpje binnen, samen met Truus, een cliënt van mij. Ze willen me op deze manier feliciteren. Het ontroerd me, en Brunhilde en ik kijken hem nog een keer.
Dan wordt het tijd mijn rugzak te pakken, en afscheid te nemen. Ik bedank haar met een doosje chocolade voor de goede zorgen, dit zijn van die plekken, die vergeet je nooit.
Mainz is ongeveer 8 km hier vandaan, en inderdaad in nog een 15 minuten, sta ik bij het treinstation.
Het is ontzettend druk met mensen met wandeloutfit en rugzakjes, en hoor al gemopper dat ze allemaal niet mee kunnen in de trein.
Een man zegt tegen mij: Als u naar Oppenheim wilt, nou vergeet het maar. Ik vertel dat dit niet mijn bedoeling is, maar waarom toch die drukte.
Het is het jaarlijkse Wein wanderung in Oppenheim. Ongeveer een route van 8 km lopen langs de wijnvelden, waar je tevens wijn en eten krijgt aangeboden. Alleen trekt het dit jaar veel mensen , met dit mooie weer. Tja en als je dan niet meer in de trein kunt..
Gelukkig heb ik dat probleem niet. Pak mijn wandelapp en ga zo snel mogelijk richting Rijn. Kom weer langs rustige plaatsjes waar de zondagrust heerst. Al gauw ga ik in stijgende lijn naar boven de wijnvelden in. Dat moet ook wel, want langs de Rijn, loopt een drukke weg en daarna weer treinrails.
Het is prachtig, maar wel weinig wandelaars, die zitten vast aan de wijn in Oppenheim. Wel veel fietsers vandaag, en bij even rust, hoor ik dat er nog vele proberen om er met de fiets te komen, moet dus toch wel heel special zijn.
Ik ga verder en ruik eindelijk de bloesems. De verkoudheid heeft lang geduurd. De familieverpakking papierenzakdoekjes met 15 pakjes, die ik nog kocht in de Eiffel zijn compleet gebruikt.
Maar vandaag dus ruik ik ze ,en geniet ervan. Nog even, en dan is dat ook voorbij, ik kom al geregeld in een blaadjes regen van bloesems.
Ik stap lekker door, het weer is super en af en toe heb ik de mogelijkheid om in de schaduw te lopen, en dat is ook wel lekker.
Halverwege de middag kom ik aan in mijn hotel "Zum Kueferschenke"in Nierstein. Het wordt gerund door een Turks echtpaar, die mij vriendelijk verwelkomen. Bij het paspoort aanreiken, ziet ze dat ik jarig ben vandaag.
Ze neemt me mee naar haar mooiste kamer met balkon, en mag hem hebben voor dezelfde prijs als de eenpersoonskamer. Het is rustig, dus geen probleem.
De kamer is prachtig, en met het mooie weer is het ook heerlijk om op een balkon te kunnen zitten.
Anne belt nog even, ik moet maar een lekker wijntje nemen vanavond. Fijn om even zijn stem te horen. Het is in Mali erg warm en stoffig, maar ook merk je dat het goed met hem gaat, en dat doet goed.
Daarna belt buurman Gait, en dat is even gezellig bijpraten. Het gaat gelukkig goed met hem, hij heeft dan ook genoeg gehad de laatste tijd. Doordat hij zo ziek is geweest, werd ik mantelzorger voor hem, en de band is daardoor sterker en goed geworden. Ach , is het niet beter een goede buur...
Daarna iedereen proberen te bedanken voor hun felicitaties, fijn om te weten, dat je zo rijk bent aan zoveel lieve mensen om je heen.
Ik heb vanavond Turkse kippensoep en een vleesgerecht met brood gegeten, was erg lekker.
Nu zit ik weer op mijn balkonnetje, het weer is nog heerlijk.
Straks alles voor morgen regelen, en weer lekker op tijd naar bed, ben tenslotte een jaartje ouder vandaag...
-
09 April 2017 - 23:57
Carla:
Lieve Kitty,
Het kan nog net. Van harte proficiat met deze bijzondere verjaardag!
Groet
Carla -
10 April 2017 - 11:57
Gerald En Daniel:
Lieve schat,
Van Harte Gefeliciteerd en mega veel succes!
Dikste knuffel
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
