Er leiden vele wegen langs de Rijn..
Door: Kitty
Blijf op de hoogte en volg Kitty
04 April 2017 | Duitsland, Boppard
Gisterenavond nog even blogs gelezen en kaarten bekeken, maar had me voorgenomen, om vandaag zoveel mogelijk langs de Rijn te gaan lopen.
Dat is me goed bevallen, zo'n dagje zonder wandelapp, en gewoon de Rijn volgen.
Ik kwam door kleine dorpjes, en zelfs kwam ik vandaag voor het eerst bij een bakker langs die open was, dus heerlijk een erdbeerkuche mit sahne gegeten.
Ik kon als kind altijd uren kijken naar die elektrische treintjes kijken, die in zo'n mooi eigengebouwd landschap reden, en vandaag had ik het gevoel er door heen te lopen. Aan mijn kant van de Rijn waren rails, maar ook aan de overkant was druk treinverkeer.
Je loopt dan vol verwondering, over de mooie dingen die je ziet. Kastelen en kerken, hoog op een berg gebouwd in een tijd dat het nog echt mensenwerk was. De natuur, die elke dag meer uit loopt, en zo is je wandeldag een prima dag aan het worden.
Bij het hotel aangekomen, zat opa al te wachten op mij. Zijn dochter, de eigenaresse, was vandaag jarig en het was ruhetag, dus zou verder alleen zijn. Uiteraard kon ik altijd bellen.
Nou, daar zat ik dan op mijn eigen prive terras, met een van opa gekregen koud glas "sprudelwasser". Het hotel zit recht tegenover het pontje, dus er was genoeg te zien.
Na een heerlijke douche, ben ik beneden naast het hotel gaan eten. Goulash, spatzels en salat, allemaal heerlijk. De eigenaar opperde dat er nog een leuke winkelstraat was, zum einkaufen...Nou, legde uit dat deze dame niet zoveel kon einkaufen, omdat ik alles zelf naar Rome moest dragen..
We hebben prachtig weer, en vele hebben hun korte broek al weer uit de kast gehaald, zag ik vandaag. Maar rond 18.00 wordt het toch wel beduidend frisser, en merk je dat we nog maar begin april zitten.
Zo ging ik ook maar naar boven, en niet even daarna hoorde ik voetstappen op de trap. He, jakkes, opa had toch gezegd dat ik alleen was.. Toch maar even kijken, en het bleek de kok te zijn, die de kamer naast mij woonde, ivm relatieproblemen.
Hij nodigde me uit voor een cappuccino , en zo kwamen we beneden op het terras aan de praat.
Hij vertelde dat hij 3x in Kunduz , in Afghanistan op uitzending was geweest. Geld was de reden geweest, een Duitse militair krijgt n.l. het dubbele extra per dag, als een Nederlandse militair, en wie wil er niet als jonge jongen een mooie sportauto, vertelde hij. Het liep anders. Hij raakte gewond en zijn kameraad sneuvelde onder zijn ogen. We hebben ook maar een tweede cappuccino genomen, en als militair vrouw, kun je veel samen delen in zo'n gesprek. Dit zijn dan ook van die bijzondere ontmoetingen die op je weg komen, want morgen zien we elkaar in alle waarschijnlijkheid nooit meer..
Nou, ja nu snel zo weer slapen, want weet al waar ik heen ga morgen, in ieder geval zie ik veel Rijn en bootjes...
Dat is me goed bevallen, zo'n dagje zonder wandelapp, en gewoon de Rijn volgen.
Ik kwam door kleine dorpjes, en zelfs kwam ik vandaag voor het eerst bij een bakker langs die open was, dus heerlijk een erdbeerkuche mit sahne gegeten.
Ik kon als kind altijd uren kijken naar die elektrische treintjes kijken, die in zo'n mooi eigengebouwd landschap reden, en vandaag had ik het gevoel er door heen te lopen. Aan mijn kant van de Rijn waren rails, maar ook aan de overkant was druk treinverkeer.
Je loopt dan vol verwondering, over de mooie dingen die je ziet. Kastelen en kerken, hoog op een berg gebouwd in een tijd dat het nog echt mensenwerk was. De natuur, die elke dag meer uit loopt, en zo is je wandeldag een prima dag aan het worden.
Bij het hotel aangekomen, zat opa al te wachten op mij. Zijn dochter, de eigenaresse, was vandaag jarig en het was ruhetag, dus zou verder alleen zijn. Uiteraard kon ik altijd bellen.
Nou, daar zat ik dan op mijn eigen prive terras, met een van opa gekregen koud glas "sprudelwasser". Het hotel zit recht tegenover het pontje, dus er was genoeg te zien.
Na een heerlijke douche, ben ik beneden naast het hotel gaan eten. Goulash, spatzels en salat, allemaal heerlijk. De eigenaar opperde dat er nog een leuke winkelstraat was, zum einkaufen...Nou, legde uit dat deze dame niet zoveel kon einkaufen, omdat ik alles zelf naar Rome moest dragen..
We hebben prachtig weer, en vele hebben hun korte broek al weer uit de kast gehaald, zag ik vandaag. Maar rond 18.00 wordt het toch wel beduidend frisser, en merk je dat we nog maar begin april zitten.
Zo ging ik ook maar naar boven, en niet even daarna hoorde ik voetstappen op de trap. He, jakkes, opa had toch gezegd dat ik alleen was.. Toch maar even kijken, en het bleek de kok te zijn, die de kamer naast mij woonde, ivm relatieproblemen.
Hij nodigde me uit voor een cappuccino , en zo kwamen we beneden op het terras aan de praat.
Hij vertelde dat hij 3x in Kunduz , in Afghanistan op uitzending was geweest. Geld was de reden geweest, een Duitse militair krijgt n.l. het dubbele extra per dag, als een Nederlandse militair, en wie wil er niet als jonge jongen een mooie sportauto, vertelde hij. Het liep anders. Hij raakte gewond en zijn kameraad sneuvelde onder zijn ogen. We hebben ook maar een tweede cappuccino genomen, en als militair vrouw, kun je veel samen delen in zo'n gesprek. Dit zijn dan ook van die bijzondere ontmoetingen die op je weg komen, want morgen zien we elkaar in alle waarschijnlijkheid nooit meer..
Nou, ja nu snel zo weer slapen, want weet al waar ik heen ga morgen, in ieder geval zie ik veel Rijn en bootjes...
-
05 April 2017 - 09:28
Liesbeth:
fijn dat het ook goed kan gaan hoe je alles ervaart en van geniet groetjes en knuffels
-
05 April 2017 - 10:32
Ria:
Heb nu al je verhalen gelezen. Mooi Kitty al die verhalen. Dikke kus van je zus -
05 April 2017 - 11:03
Dieuwke:
Ja, dit soort bijzondere ontmoetinngen zijn onderweg heel gewoon ;-). -
05 April 2017 - 19:19
Engelien:
Wat een ontmoeting zeg..En je hebt met jou zorgzaamheid en begrip weer iemand geholpen.
En ja..toeval bestaat niet ...toch?
Liefs Engelien. -
05 April 2017 - 20:29
Rita:
Ha die Kitty,
Wat een prachtige verslagen, we lopen echt met je mee,
(zonder zere voeten)
Goed dat je de trein hebt gepakt en nu een veel prettiger tocht loopt,
de kleine paadjes waren wel puur natuur maar als je zoveel kilometers af moet leggen...
En nu waardeer je dit ook weer hé.
En zoveel mensen die je ontmoet en aanspreekt, ook wel bijzonder joh,
ja zo krijg je wel levenservaring!
Knap hoor van jou dat vertrouwen ook in mensen, maar pas wel op hé..
Lieve groeten Rita -
05 April 2017 - 21:34
Arjen Hiemstra:
Hallo Kitty,
Ben paar dagen na jou, op 1 april vertrokken, op weg naar Rome, maar dan vanuit mijn woonplaats (Zaandijk). Heb dus ietwat achterstand op jou positie en volg ook niet dezelfde route, alleen ons einddoel is gelijk: Rome.
Lees (bijna) iedere avond even jou verslag als ik het mijne heb bijgewerkt, begint routine te worden.
Alle respect hoe je omgaat met de situaties waarin je terecht komt en je hoofd koel houd.
Bon Camino! -
06 April 2017 - 20:50
Kitty Dijkstra-Peters:
Hoi Arjen, ik heb je mail helaas niet meer kunnen beantwoorden, het was de dagen voordat mijn man en ik weggingen super druk. Wens ook jou veel succes met je tocht, liefs
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
